நேற்றைய மதியம்

0
(0)

விடியல்கள் ஒன்றுபோல் இருப்பதில்லை. மகிழ்வு, சோம்பல், துயரம், எரிச்சலென வெவ்வேறு விதமான உணர்வுகளோடுதான் பிறக்கிறது. துவக்க உணர்வே அந்நாளின் தன்மையை தீர்மானிப்பதாகவும் இருந்துவிடுகிறது. நினைவுகளோடு என்னையும் கிளறியவாறு எழுந்தவன், அப்பா இன்னைக்கு குளிக்கமாட்டேன். முகம் மட்டும் கழுவிக்கொண்டு பள்ளிக்கு போகிறேன் என்றான். சரியென தலையாட்டினேன். வற்புறுத்தினால் என்ன நிகழும் என்பதை ஏற்கனவே உணர்த்தி இருப்பதால் அவன் போக்கிலேயே விட்டுவிட்டேன். சிறிது நேரம் கழித்து நான் குளிக்கிறேன் நீதான் குளிப்பாட்டி விடனும் என்றபடி குளியலறைக்குச் சென்றான்.

அவன் மனசு மாறுவதற்குள் சீக்கிரம் குளிப்பாட்டி விடு என்ற இணையாளிடம் சிரிப்பைக் கொடுத்து அவனை குளிப்பாட்டிவிட தொடங்கினேன். இன்று வழக்கமான துறுதுறுப்பு அவனிடம் இல்லாதிருக்க, என்னாச்சுடா சோர்வா இருக்கே, வகுப்பில் யாராவது திட்டினார்களாவென்றேன். அதெல்லாம் ஒன்றுமில்லைப்பா, நேற்றைய மதியத்தை பள்ளியிலேயே விட்டு வந்துட்டேன், அது அங்கேயே இருக்க வேண்டும் என சாமிகிட்ட வேண்டிக்கொண்டிருக்கிறேன் என்றான்.

காலங்கள் குறித்து பேசி, அது கடந்தகால நிகழ்வு இன்று எப்படி இருக்கும் என சமாதானப்படுத்தினேன். சாமியால்கூட கொண்டுவர முடியாதாப்பாவென்றான். யாராலும் கொண்டுவர முடியாது, ஆனால் ஒருவரால் முடியும் என்றேன். யாருப்பா அவரு, சாமியவிட பெரியவரா என்றவனிடம், சிரித்தவாறு நினைவுகளால் கொண்டுவர முடியும் என்றேன். சரி அப்படியென்ன நேற்றைய மதியத்தில்  விஷேசம்?

இதற்காகவே காத்திருந்தாற்போல் மிகுந்த துள்ளலோடு எங்க மேக்ஸ் மிஸ் நேற்றுதான்பா நல்லா சத்தமா சிரிச்சாங்க, அப்ப எங்க நாலாம் வகுப்பறைக்கு அணில்வேறு வந்தது என்றான்.

How useful was this post?

Click on a star to rate it!

Average rating 0 / 5. Vote count: 0

No votes so far! Be the first to rate this post.

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Scroll to Top